Afrykański Rzym

Mimo tego pozornie ostatecznego końca zaledwie 100 lat później Juliusz Cezar postanowił założyć kolonię na obszarze Kartaginy. Na jego cześć nazwano ją Colonia Iulia Carthago. Aby wymazać wszelkie ślady z przeszłości, rzymscy inżynierowie przemieścili jakieś 100 000 metrów sześciennych ziemi, wyrównali szczyt Byrsy i uformowali ogromną platformę. Na niej zbudowano świątynie i okazałe budynki publiczne. Z czasem Kartagina stała się ?jednym z najzamożniejszych miast świata rzymskiego', a wielkością ustępowała na Zachodzie jedynie Rzymowi. Dla jej 300 000 mieszkańców zbudowano cyrk na 60 000 miejsc, a także teatr, amfiteatr, olbrzymie łaźnie i 132-kilometrowy akwedukt. Chrystianizm dotarł do Kartaginy mniej więcej w połowie II wieku n.e. i bardzo szybko się tam rozwijał. Około 155 roku n.e. w mieście tym urodził się Tertulian, znany teolog i apologeta. Pod wpływem jego pism łacina stała się oficjalnym językiem Kościoła Zachodniego. W roku 258 n.e. zginął tam śmiercią męczeńską Cyprian, biskup Kartaginy, twórca siedmiostopniowej hierarchii kościelnej. Z północnej Afryki pochodził też Augustyn (354-430 n.e.), nazywany najwybitniejszym myślicielem chrześcijańskim starożytności, który odegrał znaczącą rolę w połączeniu nauk chrześcijańskich z filozofią grecką. Wpływ kościoła północnoafrykańskiego był tak duży, że pewien duchowny oświadczył: "Ty, Afryko, najżarliwiej służysz sprawie naszej wiary. Postanowienia twoje aprobuje Rzym i respektują je panowie ziemi". Jednakże dni Kartaginy były policzone. I tym razem jej los był nierozerwalnie związany z Rzymem. Zmierzch cesarstwa rzymskiego oznaczał zarazem zmierzch Kartaginy. W roku 439 n.e. została ona zdobyta i splądrowana przez Wandalów. Mniej więcej 100 lat później opanowali ją Bizantyjczycy. Fakt ten odwlekł na jakiś czas jej ostateczny kres. Nie zdołała jednak stawić czoła Arabom, którzy przetoczyli się przez północną Afrykę. W roku 698 n.e. zdobyli oni Kartaginę, a potem wykorzystali pozyskane materiały do budowy Tunisu. W następnych stuleciach marmur i granit, które niegdyś zdobiły to rzymskie miasto, zostały wywiezione na budowy katedr w Genui i Pizie oraz prawdopodobnie w Canterbury w Anglii. Kartagina - jedno z najbogatszych i najbardziej wpływowych miast starożytności, potęga, która niemal panowała nad światem - zamieniła się w niepokaźne rumowisko.